Edebiyat

İlhan’dan İlhamım

Yakıyordu güneş tenimi. Omuzumda bir şeylerin ağırlığı, bastırıyor, bastırıyordu. Yandım. Gözlerimi açamadım. Ayağıma değen buz gibi suyun ıssızlığı çekti beni derine… Yürüdüm.

İkiye bölündü vücudum. Bir yanım yandı, bir yanım buz kesti. Yine de ilerledim. Bir el değdi önce belli belirsiz. Bir el daha… Her yanımı sardılar, sırayla dokunup kayboldular.

Tanımak ister gibi.

Sonra biri bileğimi tuttu. Bu sefer bırakmadı beni. Sıkıca tuttu. Bir diğeri kolunu belime doladı.  Yavaş yavaş tüm vücudumu sardı kollar. Hem çok hafif hem çok ağır, çektiler beni derine. Kaybolmuş ruhların ağırlığı, çektiler beni ıssızlığa.

Gözlerimi araladım.

Şiir için tıklayın:

İLHAN BERK – DÜN DAĞLARDA DOLAŞTIM EVDE YOKTUM

Ezgi Orhan

Poe’nun dehşetengiz öykülerinin karanlığı ile Miyazaki’nin rengarenk ve duygu dolu dünyasının arasında kalmış, yolunu bulmayı çok da umursamayan kayıp bir ruh. Neden yazar, neden çizer? Çünkü konuşmayı sevmez, anlatmayı da sevmez; ama hayal etmeyi sever. Gerçekleştirmeyi umursamadan hayal eder. Bunları da kağıda döker. İleride ait olamadığı bu dünyadan kaçıp Neverland’a yerleşmek, kitapları ve boyaları ile sonsuza dek mutlu yaşamak istemektedir. Ama şimdi katılması gereken bir karnaval var.

YAZAR HAKKINDA

Ezgi Orhan

Poe’nun dehşetengiz öykülerinin karanlığı ile Miyazaki’nin rengarenk ve duygu dolu dünyasının arasında kalmış, yolunu bulmayı çok da umursamayan kayıp bir ruh. Neden yazar, neden çizer? Çünkü konuşmayı sevmez, anlatmayı da sevmez; ama hayal etmeyi sever. Gerçekleştirmeyi umursamadan hayal eder. Bunları da kağıda döker. İleride ait olamadığı bu dünyadan kaçıp Neverland’a yerleşmek, kitapları ve boyaları ile sonsuza dek mutlu yaşamak istemektedir. Ama şimdi katılması gereken bir karnaval var.

Bir Yorum Yazın

49 + = 57