You Can See Everything, gösterildiği ilk günden itibaren eleştirmenlerin favorisi oldu. Hikâyeye hepimiz aşinayız: Stanford’ı bırakıp 19 yaşında Theranos’u kuran Elizabeth Holmes, bir dönem dünyanın en genç kadın milyarderi olarak anıldı.
Derken icat ettiği Edison cihazının, bir parmak ucu kanından yüzlerce testi yapabildiği iddiasının çöktüğü görüldü. Meğer iddia edilenin aksine, Theranos‘un o zamana kadar kendi teknolojisiyle yaptığı test sayısı yalnızca bir düzine kadarmış.
Holmes, Silikon Vadisi’nin ve ABD’nin üst düzey isimlerini, bu hikâyeye inandırmıştı. Yatırımcı dolandırıcılığından mahkûm edildi ve 135 ay, yani 11 yıl 3 ay hapis cezası aldı.
Nathan Fielder‘ı şimdiye kadar Nathan For You ve The Rehearsal gibi işlerin yaratıcısı, yönetmeni ve başrolü olan bir komedyen olarak tanıdık. Sokaktaki insanı “trollediği” skeçlerden, gerçekle kurmacanın sınırında gezinen The Rehearsal‘a uzanan bir yol bu. You Can See Everything ise bir komedi değil. Fielder bu kez belgeselci Oppenheim ile ortak yönetmen olarak çok daha ciddi bir işe girişiyor.
Holmes, partneri Billy Evans ve çocuklarıyla hayatını kamerayla kaydetmelerine izin veriyor. Çekimler, Holmes’un cezaevine girmesinden yaklaşık 35 gün öncesinde başlıyor. Film 174 dakika sürüyor. İlginç olarak, Holmes filmde (hem de hayatı boyunca) hiç yalan söylemediğini, cihazın donanımının sağlam olduğunu, yalnızca belirli testlerin kimyasının geliştirilmesi gerektiğini savunuyor. İzleyici, Holmes ve Evans’ın projeye olan inancını ve birbirlerine olan sevgi bağını gördükçe “suç ve suçlu” bulmakta zorlanıyor.
Holmes mu Fielder’ı (ve izleyiciyi) kandırıyor? Kendi hayaline gerçekten inanıyor mu, yoksa çok iyi bir yalancı mı? Dürüst ve çalışkan bir idealist, aynı zamanda bir manipülatör olabilir mi?
İzleyici olarak saatlerce kayıttan yönetmenlerin süzgecinden geçmiş görüntüleri izliyoruz. Bir gözlemci gibi davranan yönetmen, kendi vicdanını ve etkilenmişliğini kenara koyabilir mi?
Kişi aynı anda suçlu ve suçsuz olabilir mi? You Can See Everythıng, izleyiciyi gerçeğin ne kadar akışkan olabileceği üzerine düşünmeye çağırıyor.
Not: Aşağıdaki yazı başlıkları bağlantı içerir. Başlıkların üzerine tıklayarak ilgili yazılara ulaşabilirsiniz.
